Steven van Beek en José Luis zetten zich sportief in. Steven tijdens Sport for Others en José Luis tijdens Steps for Hope in Guatemala. Hun drijfveer? Hoop voor kinderen.
Steven van Beek is 29 jaar, getrouwd met Sandra, trotse vader van Julia en woonachtig in Veenendaal. In het dagelijks leven is hij technisch verkoopadviseur bij Helvar – Lighting Controls. Verder houdt hij van klussen en sporten, vooral zaalvoetballen en hardlopen.
Welke uitdaging ga jij aan met Sport for Others?
De trailrun van 40 kilometer.
Waarom besloot je mee te doen aan Sport for Others?
Vorig jaar deed ik voor het eerst mee. Ik zag een advertentie en was net een paar maanden aan het hardlopen. Ik had wel zin in een sportieve uitdaging en een doel om voor te trainen. Het sportieve element koppelen aan een goed doel sprak me erg aan. Omdat ik zelf een dochtertje heb komt het onderwerp kindslavernij toch dichtbij. Het is een groot goed dat mijn kind kan opgroeien in vrijheid; dat is niet vanzelfsprekend.
Hoe bereid je je voor op de trailrun?
Trainen, vooral in de laatste paar maanden veel kilometers maken. Gelukkig wonen wij op de Utrechtse Heuvelrug, dus ik kan zo het bos in en ook nog wat hoogtemeters maken. Meestal train ik alleen, maar voor een lange training vraag ik een vriend mee.
Wat was voor jou vorig jaar het mooiste moment van de dag?
De support van mijn vrouw en dochter bij de verzorgingsposten en natuurlijk het halen van de finish!
En het moeilijkste?
Er was een heel steile klim na de watervallen van Coo, dat was wel afzien en pijn verbijten. Maar, daarna wel extra voldoening als je boven bent.
Hoe was de sfeer tijdens het evenement?
Heel goed, ik merkte veel onderlinge support bij de deelnemers. Als hardloper haalde je onderweg de wandelaars in op hetzelfde parcours en dan is het erg leuk om aangemoedigd te worden. Er heerst een gevoel van saamhorigheid. Gezamenlijk zijn we sportief bezig voor onze verre naaste. Hoe zou je Sport for Others samenvatten in één zin? Uitdaging!
Wat zou je willen meegeven aan mensen die twijfelen om mee te doen?
Doe vooral mee! Je doet, samen met heel veel andere mensen, een waardevolle ervaring op en er is voor iedereen wel een geschikte sport en een passend niveau. Je werkt toe naar een sportief doel en – nog belangrijker – je draagt indirect bij aan het welzijn van je verre naaste.
Welk verschil hoop je dat jouw deelname maakt?
Hopelijk kan met mijn deel van het sponsorgeld mijn wereldwijde naaste geholpen worden. En ik hoop dat mensen geïnspireerd raken om ook zelf tijd en energie te steken in een evenement als Sport for Others.
José Luis woont en werkt al 50 jaar in Camp Canaan, een christelijk kinderkamp van partnerorganisatie AMG Guatemala. Momenteel is hij er predikant in de kerk. Hij is dankbaar om dit werk samen met de inzet van zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen te mogen doen. Afgelopen januari zette hij zich sportief in voor de Steps of Hope race.
Welke uitdaging ging je aan?
Een hardlooprace van 5 kilometer. Degene die moeite hadden met hardlopen, mochten ook wandelen.
Waarom besloot je mee te doen aan Steps for Hope?
Het raakte me diep toen ik hoorde dat er kinderen zijn die de hoop hebben verloren en iemand nodig hebben die hun laat zien dat er hoop is in God. Dat motiveerde me.
Hoe heb je je voorbereid op het hardlopen?
In aanloop naar de race gingen mijn vrouw en ik ’s avonds naar buiten om te trainen. We hebben het per kilometer opgebouwd. Maar we bereidden ons vooral geestelijk voor vanuit de overtuiging dat we het doen voor de kinderen. Tijdens elke training baden we: ‘Heere, mag elke stap die we zetten impact hebben?’
Wat was voor jou het mooiste moment van de dag?
Er kwam een jongen naar me toe, die tegen me zei: ‘Ik kan deze race niet uitlopen.’ Ik vertelde hem dat ik ook niet wist of ik het zou redden, maar dat we niet waren gekomen om halverwege op te geven. Ik moedigde hem aan. Aan het eind kwam de jongen naar me toe om te vertellen dat hij de race had uitgelopen. Hij was zo blij, we omhelsden elkaar en ik zei tegen hem: ‘We moeten altijd geloven dat we met God onze uitdagingen aan kunnen gaan.’
Hoe was de sfeer tijdens het evenement?
Er was een heel fijne sfeer. Er werd veel gelachen en geknuffeld. Wat het extra mooi maakte is dat er 45 oud-leerlingen van AMG aanwezig waren om ons aan te moedigen!
Wat zou je willen meegeven aan mensen die twijfelen om mee te doen?
Het dragen van het sportshirt van het evenement, betekent dat je dezelfde passie hebt als de organisatie. Het betekent dat je dezelfde droom koestert en hetzelfde pad bewandelt!
Welk verschil hoop je dat jouw deelname maakt?
Ik herinner me de woorden van mijn oma: ‘Eén houtblok brandt niet.’ We moeten samenwerken om vuur aan te steken. Samen helpen we mensen geloven dat verandering mogelijk is. Misschien dat onze deelname aan deze activiteiten anderen zal inspireren om ook een bijdrage te leveren.